دعاى بعد از دو ركعت از هشتاد ركعت شب نوزدهم ( 10 ) ( 394 ) « أَللَّهُمَّ ! لَكَ الْحَمْدُ كُلُّهُ . » « 1 » خداوندا ! ستايش ، همگى مخصوص تو است . زيبايى هر چه از خدا سر مىزند ذكر اين جمله در آغاز دعا و پيش از ذكر امور متضاد هشت‌گانه در مورد انسان و ديگر آفريده‌ها - كه در فرازهاى آينده ذكر مىشود - براى آن است كه پيشاپيش ، اين نكته را به خواننده گوشزد كند كه همه‌ى كارهاى حضرت حق سبحانه و تعالى حَسَن و زيبا است و از اين رو ، حمد و ستايش تنها به او اختصاص دارد ، تا مبادا در دل او شكّ و ترديدى نسبت به تدبير او - عزّاسمه - حاصل شود و يا زبان به چون و چرا بگشايد . ( 395 ) « أَللَّهُمَّ ! لا هادِىَ لِمَنْ أَضْلَلْتَ ، وَ لا مُضِلَّ لِمَنْ هَدَيْتَ . » « 2 » خدايا ! هر كس را كه گمراه نمايى ، كسى نمىتواند هدايتش كند و هر كس را كه هدايت نمايى ، كسى نمىتواند گمراهش كند . چگونگى انتساب هدايت و ضلالت به حضرت حقّ خداوند سبحان ، هرگز كسى را به گزاف هدايت و يا گمراه نمىكند ؛ بلكه هر كس ضلالت و هدايت را به اختيار خود انتخاب مىكند و سپس حضرت حق به او عنايت

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 174 . ( 2 ) . همان .